‘Al vanaf de basisschool wilde ik het onderwijs in, dankzij goede voorbeelden die ik had en doordat ik dacht: dat kan ik beter. Een jaar pabo was geen succes. Toen hoorde ik tijdens een informatieavond van ROOZZ over het duale traject om leraar te worden en besloot daarvoor te gaan. Pas daarna koos ik de lerarenopleiding aardrijkskunde. Ik had behoefte aan praktijkervaring, want je kunt honderd keer iets in een boek lezen, maar voor mij werkt het beter om iets in de praktijk te ervaren.
Inmiddels ben ik ontzettend vaak op m’n bek gegaan, maar ik heb er veel van geleerd! Ik heb twee keer zoveel stage gelopen als studenten uit de reguliere opleiding, en ik sta met meer zekerheid en zelfvertrouwen voor de klas. De praktijkervaring helpt me enorm. Je moet autoriteit durven uitstralen, en dat leer ik steeds meer.
De stagecoach begeleidt me; hij zit in mijn lessen, en stelt vragen als: “Tijdens je laatste les lette 30 procent niet op – hoe ga je dat de volgende keer oplossen?” Ook zijn er bijeenkomsten in ROOZZ-verband, bijvoorbeeld over persoonlijke ontwikkeling. Overal zitten ontwikkelpunten, of het nu gaat om vakdidactiek of probleemgedrag van een leerling.
Ik weet zeker dat ik dankzij het duale traject veel meer “vlieguren” heb en beter word begeleid. Voor een aantal vakken op de hogeschool krijg ik vrijstelling omdat deze worden aangeboden binnen Opleiden in de school. Bovendien heb ik hierdoor een grotere kans op een baan. Aan het eind van het schooljaar ontvang ik een stagevergoeding van 1.500 euro. Ik kan niet zeggen dat Opleiden in de school een betere manier is, maar het is een ándere manier, één waaraan ik behoefte heb.’